باز این چه شورش است که در خلق آدم است؟

باز این چه نوحه وچه عزاوچه ماتم است؟

 

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین

بی نفخ صور خواسته تا عرش اعظم است

 

این صبح تیره باز دمیداز کجا کزو؟

کار جهان وخلق جهان جمله در هم است

 

گویا طلوع میکند از مغرب آفتاب

کاشوب در تمامی ذرات عالم است

 

گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست

این رستخیز عام که نامش محرم است

 

در بارگاه قدس که جای ملال نیست

سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است

 

جن وملک بر آدمیان نوحه میکنند

گویا عزای اشرف اولاد آدم است

 

خورشید آسمان و زمین ونور مشرقین

پرورده کنار رسول خدا حسین(ع)

 

بند اول  از دوازدهبن بند محتشم کاشانی رحمه لله علیه

التماس دعا!